İçimizden birine

Halk arasında söylenen ve herkes tarafından bilinen bir sözle başlamak istiyorum. Ona olan duygularımı aktarmaya…

Hani derler ya kimse dört dörtlük değildir hayatta, oysa Atam bırakın dört dörtlük olmayı çok daha fazlasıdır aslında.

Devrimleri ile, çıkardığı kanunlarla, verdiği haklarla, yazdığı kitaplarla, milleti hür yaşasın diye canını ortaya koyarak girdiği savaşlarla, armağan ettiği bayramlarla, kazandığı zaferlerle en önemlisi merhameti ve o büyük kalbiyle… daha önce okuduğum kitapta bir anısı geldi aklıma Atam hakkında bir kadın yazar amerikan gazetelerinin birinde kaleme aldığı yazısında “merhametsiz” kelimesini geçiriyor

bunu okuyan Atatürk o çok büyük olan kalbi ve merhameti ile bu cümleye çok üzülüyor ve diyor ki;

Eğer ben hayatımda on beş kişiye merhametsiz olduysam bu on beş milyon Türk’e olan sonsuz merhametimdendir.

Bu sözü milletine olan sevgisini o kadar güzel açıklıyor ki. O milletini çok sevdi tıpkı bir annenin çocuğunu sevmesi gibi. O yüce kalbinde en çok yere sahip olan milleti hep rahat yaşasın, özgür olsun kimseden geri kalmasın, kimseye muhtaç olmasın istedi.

Atatürk zekâya da çok kıymet verirdi. zeki insanların her zaman hakkını savunarak, ülkesini koruyacak güce sahip olduklarını çocuklara, gençlere, kadınlara, milletine söylediği sözlerden bizlere ne kadar güvendiğini ve millet olarak çok zeki bulduğunu anlayabiliyoruz.

Ve bu sözlerden aldığım derslere bugün bir bayan olarak istediğim her konuma çalışarak, başararak gelebiliyorsam, istediğim her ülkeye gidebiliyor her istediğimi alabiliyorsam, rahatlıkla fikirlerimi, düşüncelerimi dile getirip seçip seçilebiliyorsam, özgüvenli, güçlü kendi

ayakları üzerinde durup kimseye muhtaç olmuyorsam ve bir çok kullandığım haklar ile her şey ile hepsini sana borçluyum Atam.

Sonsuz sevgi, minnet ve saygılarımla