O BİR KAHRAMAN…

Madem hikayemsi başladık, bu yazıya da öyle devam edelim. Çocukluk yıllarım geldi aklıma. O milli bayramların coşkusu, sevinci, heyecanı… Hep bulutlarda Atamın siluetini göreceğim umuduyla gökyüzüne bakardım. Bizi izlediğini hissettiğimizden daha bir coşku ile okurduk marşları. Uykusuz mu kalmışız, sıcakta saatlerce ayakta mı durmuşuz umurumuzda olmaz, o tören yürüyüşünde nasıl bir manevi güçle ayaklarımızı vura vura yürürdük. Nasıl da minnet dolardı yüreğimiz Atam’ a bize bu bayramları armağan ettiği için…

Çocuk aklımız ile sadece coşkusu ve heyecanı için minnettardık, büyüdükçe anlamları idrak ettik ve minnettarlığımız büyüdükçe büyüdü. Ama nasıl minnettar olunmaz ki? İnsana yakışan en onurlu yaşam şekli olan sosyalizmi, demokrasiyi milletine armağan eden onlara bunu aşılamak için devrimler yapan, köle olmaktan, suistimal edilmekten kurtaran ve bu özgürlüğü iliklerimize kadar hissetmemiz için bize bayramlar hediye eden bir lider.

Hak, hukuk, özgürlük, adalet, demokrasi, gençlik, çocuk, kadın, doğa, hayvan, sanat, spor, üretim, atılım, tarım, sanayi ve akla gelecek her türlü yenilikte bir hamlesi, adımı, imzası olan böylesine yetenekli ve yüce ruha sahip bir insana hayran ve minnettar olmamak mümkün mü?

Şu son günlerde kurduğu Cumhuriyetin kıymetini daha iyi anlıyoruz. Ve Cumhuriyetimize sahip çıkmanın ne kadar elzem olduğunu idrak ediyoruz. Yaklaşan 29 Ekim Cumhuriyet bayramımızı daha coşkulu daha anlayarak kutlayacağımız nice bayramlara. Bayramımız kutlu olsun.