MUSTAFA

Bir ad bu kadar mı yakışır bir insana, “seçilmiş kişi”… Tıpkı onun gibi. Adı ile bu millet için kurtarıcı olduğunun ispatıydı. Öyle bir zamanda geldi ki dünyaya, acz içindeki bu millete armağan oldu.

Sanki anası Zübeyde Hanım babası Ali Rıza Efendi, bilmiş gibi koydular adını. Neler yapmadı ki ezilen halkı için. Eşitlik, adalet, barış istedi. İnandı ve güvendi halkına, Türk milletine. Umudunu bir an olsun kaybetmedi. Ayrım yapmadı hiçbir zaman ne çocuk, ne yaşlı – ne kadın, ne de erkek arasında. O’nun için önemli olan halkıydı. Birlik beraberlik içinde yaşamayı hak eden halkı! Çocukları sevdi, hem de çok sevdi. Çocukla çocuk oldu, güldü eğlendi. Her zaman bildi ki, geleceğimiz çocuklarımızın elindeydi. Kadını hep el üstünde tuttu, bildi ki geleceği inşa edecek çocuklar onların eseriydi.

KEMAL!

Mustafa isminin yanına yakışacak en güzel ad da Kemal’di. Öğretmeni daha küçük yaşta görmüştü ondaki cevheri. Bilgili, erdemli, iyi huylu, ahlaklı olan Mustafa için ne güzel bir addı Kemal. Her zaman çalışkan, idealleri olan, bilgi edinmekten, araştırmaktan ve okumaktan kaçınmayan, öğrenmeye aç bir çocuktu Mustafa Kemal. Her geçen gün kendini biraz daha geliştirmek amacıydı, çünkü hedeflerine ulaşabilmesi için bu özelliklere sahip olması şarttı. İleriyi görebiliyordu. Memleketin içinde bulunduğu durumdan çıkması için gerekli koşulları tahmin edebiliyordu, bunun için de adına yakışır şekilde her bilgiye ulaştı. Yenilikler için çabaladı, milletinin hayatını kolaylaştıracak her şey onun için elde edilmeliydi. Milleti her şeyin en iyisini hak etmekteydi ve artık acı çekmemeliydi.

ATATÜRK!

Hele ki bu ad… Türk olan bir ırkın yurdunun adı tabi ki Türkiye olmalıydı. Mustafa Kemal’in güvenini boşa çıkartmayan Türk halkı, hak ettiği ama sahip olamadığı eşit hak ve hürriyetleri nihayet atasının önderliğinde elde etmişti.

Türk halkına yol gösteren, önderlik eden, halkını, ülkesini her şeyin üstünde tutan Mustafa Kemal için, bir soy adı olacaksa tabi ki Atatürk olmalıydı. Ulu önderimiz, Türk milletini hak ettiği yere getiren atamız sonunda tüm hayatını özetleyen bir isme kavuştu, Mustafa Kemal Atatürk…

MUSTAFA KEMAL ATATÜRK!

Adın; bazen öyle bir sevinç, öyle bir mutluluk ve öyle bir gurur ki, bazen de öyle bir hüzün, öyle bir keder ve özlem. Senin adınla dopdolu kalbimiz. Attığın her adım bizim için geleceğe ışık. İyi ki atamız oldun, bu millet sahip olduğu her şeyi sana borçlu. Vefa borcumuzu ancak, gelecek nesillere seni benimseterek ödeyebiliriz. Ben 29 Ekim’de doğdum ve her 29 Ekim’de çifte mutluluk yaşadım. Bunun bilinciyle, adını dilimizden bayrağımızı elimizden düşürmeden yaşamak boynumuzun borcu. Şükran ve özlemle…