ATATÜRK

Milletler mi büyük tarihi şahsiyetler çıkarır yoksa tarihi olaylar mı büyük adamlar yaratır? Bilinmez. Bir gerçek var ki son 100 yılda Atatürk gibi bir dehaya sahip olmamız ümmetten millete, tek adamdan cumhuriyete, kadına, köylüye, bilime, sanata, spora kısaca toplumun her kesiminden toplumun her alanına kadar muasır milletler seviyesinde yerimizi almamızın rehberi ve de öncüsü olmuştur.

Atatürk’ün 10. Yıl Nutku’nda dediği gibi “Türklüğün unutulmuş büyük medenî vasfı ve büyük medenî kabiliyeti, bundan sonraki inkişafı ile, âtinin yüksek medeniyet ufkunda yeni bir güneş gibi doğacaktır.” ideali, Osmanlı’nın parçalanmasında avucunu ovuşturan işgalci devletlerin önce Çanakkale de yenilmesi ile daha sonra “Ya istiklal ya ölüm.”

diyerek başlattığımız Kurtuluş Savaşı’nda ve de daha sonra “Ordular, ilk hedefiniz Akdeniz’ dir. İleri!” emri ile bağımsızlık meşalesini yaktığımız Büyük Taarruz da adeta kıvılcımdan aleve dönüşerek benim en büyük eserim, dediği Türkiye Cumhuriyeti’ nde vücut bulmuştur.

Sadece bir asker, sadece bir devlet adamı ya da sadece bir lider olarak Atatürk’ü görmek O’nu, devrimlerini, düşüncelerini anlamamak demektir. Cumhuriyetin 100. Yılına yaklaştığımız şu yıllarda Ata’mızı ilk günkü gibi özlemle anıyorsak, her 10 Kasım’a sanki O’nu kaybettiğimiz ilk kasımmış gibi hüzünle giriyorsak Atatürk’e borçlu olduğumuz içindir. Evet, O’na borçluyuz. Çünkü O 57 yıl gibi kısa yaşamında Türk milletinden başka bir şey düşünmedi. Kadınından erkeğine, gencinden yaşlısına, doğusundan batısına kadar toplumun her ferdini yüceltmek için savaştı, mücadele etti. Tüm bunları yaparken tek bir düşüncesi vardı. O da “Benim naçiz vücudum, bir gün elbet toprak olacaktır. Fakat Türkiye Cumhuriyeti, ilelebet payidar kalacaktır.” sözünden anlaşılacağı gibi sonsuza dek Türkiye Cumhuriyeti’nin yaşaması.

İşte, bu gün bizler de Atatürk’ ün çizdiği yolda, gösterdiği hedefe, bize emanet ettiği bu kutsal vatan üzerinde nice 100 yıllara Türkiye Cumhuriyeti’ni taşımak istiyorsak, son nefesimize kadar Atatürk’ün fikir ve ideallerinden ayrılmamalıyız.